جای آن دارد که چندی هم ره صحرا بگیرم

سنـــگ خارا را گـواه ایـــن دل شیدا بگیرم


مو به مو دارم سخنــها نکتــه ها از انجمن ها


بشنو ای سنگ بیابان    بشنویــد ای باد و باران


با شما همرازم اکنون     با شما دمسازم اکنون


شمع خود ســوزی چـو من در میان انجمن

گاهــی اگر آهــی کشــــد دلهـــــا بسوزد


یک چنیـن آتش به جان  مصلحــت باشد همان

با عشـــق خود تنهـــــا شود تنهــــــــا بسوزد


من یکـی مجنــون دیگــر در پـی لیــــلای خویشم

عاشق این شور و حال عشق بی پروای خویشم


تا بسویش ره سپارم      سر زمستی بر ندارم


من پریشان حال و دلخوش با همین دنیای خویشم



شعر ترانه : معینی کرمانشاهی

آهنگ : علی تجویدی

تنظیم روح اله خالقی


نغمه دشتی (کرد بیات)


 

نوشته شده توسط حمید در شنبه 1389/10/11 ساعت 14:1 موضوع سنتی | لينک ثابت